Gepost op

Poëzie en gedichten uniek en opmerkelijk

Mosae sonetto is de uitgeverij voor poëzie en gedichten. Wij hebben in onze shop een selectie neergezet van de bundels die wij in de loop van de jaren hebben uitgegeven.
Mocht u een manuscript willen toesturen kijk dan op onze site van Boekenplan.

Over ons, Mosae sonetto

Wij geloven in kwaliteit. Wij geloven in investeren in kwaliteit. Aandacht voor kwaliteit genereert aandacht voor kwaliteit. Alles wat met zorg en precisie is uitgegeven zal waardering ontvangen. Wij geloven in focus als noodzakelijke voorwaarde voor kwaliteit. Een professional is iemand die keuzes maakt. Iemand die weet waar hij voor staat. Keuzes maken je sterk. Je boodschap krijgt waarde als je het deelt. Een uitgever met een bewonderenswaardige service waar je trots op kunt zijn. Bel ons.

Mosae sonetto, met poëzie en gedichten, is, samen met Boekenplan, een onderdeel van La Douze uit Maastricht. Geniet van de bijzondere gedichten en poëzie die we voor u hebben geselecteerd.

Nu meer weten over Boekenplan en Mosae sonetto en de poëzie en gedichten

René Bouman, voor boek uitgeven, is bereikbaar via 043-3581882 of 06-21278151
Liliane Schoonbrood, voor uitgeven en dissertatie, is te bereiken via 043-8516904 of 06-22936840. Of neem contact op via e-mail met Boekenplan

Boeken algemeen

Gepost op

Chantez ce que vous pensez | Charles d’Orléans | Frankrijk

Chantez ce que vous pensez

Chantez ce que vous pensez,

Monstrant joyeuse maniere.

Ne la vendez pas si chiere,

Trop en vis la despensez.

 

Or sus, tost vous avancez,

Laissez coustume estrangiere.

Chantez ce que vous pensez,

Monstrant joyeuse maniere.

 

Tous noz menuz pourpensez

Descouvrons, à lye chiere,

L’un à l’autre, sans priere;

J’acheveray, commencez.

Chantez ce que vous pensez.

Zing maar zonder aarzeling

Zing maar zonder aarzeling,

toon je vreugde in je zinnen,

hou maar geen gedachte binnen,

geef ons je betovering.

 

Sta nu op, treed in de kring,

laat verlegenheid niet winnen,

zing maar zonder aarzeling,

toon je vreugde in je zinnen.

 

In dit vrolijke geding

zullen we elk een lied verzinnen.

Ik hou op, jij mag beginnen,

zeg ons hoe het jou verging,

zing maar zonder aarzeling.

Charles d’Orléans

Weinig mensen hebben zo’n turbulent, zelfs tragisch leven geleid als prins Charles d’Orléans (1391-1465). En toch heeft hij de eeuwen overleefd door zijn beminnelijke, van wijsheid getuigende poëzie. Hij werd geboren tijdens de Honderdjarige Oorlog die in die eeuw woedde tussen Frankrijk en Engeland. Tegelijkertijd werd zijn vaderland verscheurd door de burgeroorlog van de Armagnacs tegen de Bourguignons. Hij heeft de ellende van de vijftiende eeuw aan den lijve ondervonden.

Charles d’Orléans werd in Parijs geboren als de oudste zoon van Lodewijk van Orléans en diens echtgenote Valentine van Milaan. Het noodlot wilde dat Frankrijk in die tijd werd geregeerd door een krankzinnige koning. In feite werd om de macht gestreden door zijn neef Jan zonder Vrees, de hertog van Bourgondië, en zijn broer Lodewijk van Orléans, de vader van Charles. Huurlingen van beide partijen trokken jarenlang plunderend en verwoestend door het land.

Charles’ vader werd in 1407 vermoord in de Rue Barbette, vermoedelijk met medeweten van de Bourgondische hertog. Zijn moeder bezweek een jaar later aan haar verdriet.

In 1411 vroeg Jan zonder Vrees om Engelse hulp tegen de Armagnacs. Op 25 oktober 1415 zegevierden de Engelsen bij Azincourt. Na de slag vonden zij op het slagveld onder een stapel lijken het gewonde lichaam van Charles d’Orléans. Zo raakte hij in krijgsgevangenschap. Hij was toen 24 jaar. Hij zou 25 jaar lang van de ene gevangenis naar de andere worden gesleept. De jaren in Engeland werden getekend door een aaneenschakeling van vernederingen.

Aanvankelijk was hij opgesloten in het kasteel Windsor, later in 1422 in het kasteel van Bolling-broke, in 1430 in Londen. Men sleepte hem van de ene cipier naar de andere en niet altijd werd hij met eerbied en respect behandeld. Het was in die periode dat hij het gerucht van zijn dood weers-prak met een ballade waarin hij dichtte:

Je hoeft voor mij geen zwart te dragen,
laat je maar grijze kleding geven,
zichtbaar voor ieder deze dagen:
nog altijd is de muis in leven.

In 1440 mocht hij eindelijk naar zijn vaderland terugkeren. Het medelijden van de hertogin van Bourgondië had hem bevrijd. Hij kon zijn neef, hertog Filips van Bourgondië, in de armen sluiten. De vrede tussen de Armagnacs en de Bourguignons was definitief getekend. Nog datzelfde jaar trouwde Charles d’Orléans met Marie van Kleef, een nicht van Filips. Een nieuwe fase in zijn leven begon. Hij trok zich terug op zijn kasteel te Blois. Hij was weliswaar berooid met als enig kostbaar bezit zijn boekerij, maar hij omringde zich met literaire vrienden en genoot met volle teugen van het leven. Hij maakte niet alleen gedichten, maar schiep ook dichters.

Aan het einde van zijn leven heeft Charles d’Orléans zich nog eenmaal gewaagd aan een politiek avontuur. Toen koning Lodewijk XI in 1464 de hertog van Bretagne brutaalweg van zijn hertogdom beroofde, liet de oude dichter zich in de Statenvergadering in Tours verleiden tot een weerwoord. Zijn leeftijd gaf hem wel enig recht van spreken, dacht hij, maar de koning ontstak in woede en verpletterde hem met scheldwoorden en beledigingen. De prins zag zich genoodzaakt Tours te ontvluchten. Na zijn aankomst in Amboise overleed hij op 4 januari 1465.

DE AUTEUR VAN DE DICHTBUNDEL

Fred van Enske (1925 – 2017) debuteerde 65 jaar geleden tijdens de Hongerwinter in het clandestiene tijdschrift Zaans Groen. Hoewel hij sindsdien nog maar zelden publiceerde, een enkele bijdrage aan De Tweede Ronde uitgezonderd, is hij zijn hele leven blijven dichten, de laatste jaren vooral als vertaler van Engelse en Franse poëzie.

Uit zijn opgebouwde schatkamer verschenen diverse bundels met vertalingen van gedichten, balladen en rondelen. Bovenstaande van Charles d’Orléans verscheen in de bundel De weemoedige prins. 

Gepost op

Zomerdromen | Henri Van Nieuwenborgh | België

Zomerdromen

Eenzame stranden
verlaten wereld
waarop de zon
nu niet meer schijnt
enkel die paar meeuwen
dromen nog van de zomer.

De wind zoent
nu niet meer zo zacht
je lange, blonde haren
het is een striemende regen
die je gelaat geselt.

Het is triestig
hier verlaten rondlopend
zonder mensen
om mee te praten
wanneer komen ze terug
zij die houden
van de zon, de zee, de zomer?

Het zand is koud
de zee beukt wild
het stormt op de stranden
waar mensen lagen
spraken over liefde
de toekomst en het geluk.

Zoals elk jaar opnieuw
spoelde de zee
de winter aan
samen met sneeuw en regen
gingen de dagen vertragen
en in morrend licht
verdwenen zomerdromen
in de golven
door ’t zoute water bedolven.

Henri Van Nieuwenborgh

Henri Van Nieuwenborgh, geboren in Aalst in 1951 en sinds 1978 woonachtig in Affligem. Studeerde af aan de Hogeschool en stapte in de bankwereld in 1974 na het vervullen van de toen obligate dienstplicht. Heel zijn professionele carrière bleef hij actief in de financiële wereld, eerst als accountmanager en nadien als directeur bij Credit Lyonnais België, Bank Nagelmackers en Delta Lloyd.
Na zijn pre-pensionering, zo’n vier jaar geleden, werd hij schrijver, een droom die hij al lang koesterde maar waarvoor de tijd hem ontbrak.
De dichtbundel van Henri bevat in het eerste deel gedichten over bekende mensen. Elk gedicht staat op zichzelf, een verband tussen deze beroemdheden bestaat er niet. Het betreft een bonte schakering van internationale figuren, bekende Vlamingen, levenden en doden.
Het tweede deel van deze bundel is een queeste naar liefde, wijsheid en geluk. Een weergave ook van de omzwervingen van een student, die zich Sir Henry noemde, tot de grijsaard die hij vandaag geworden is.
De illustraties zijn van de hand van Rik Delneste René, alias Nesten, een Vlaams cartoonist, gespecialiseerd in het tekenen en schilderen van karikaturen van bekende personen.

Lees deze bundel, dit gezelschap is de moeite waard. Deze en de andere uitgaven van deze auteur vindt u bij Mosae Libro

 

Gepost op

Schrijf iets voor mij | Maria Miraglia | Italië

foto zicht over zee voor het gedicht Schrijf voor mij van Maria Miraglia
Foto van Germain Droogenbroodt

Schrijf voor mij

Schrijf voor mij een liefdesgedicht
als de maan
haar dienstmeiden roept
om met schitterende parels
de donkere koepel te tooien

Schrijf voor mij een liefdesgedicht
als de winden
zachtjes de boomtoppen bewegen
en romantische serenades spelen

Schrijf voor mij woorden van liefde
als de golven
zoals blijde kinderen elkaar nalopen

En fluister bij het eerste licht van de dageraad
de vinken en de mussen
jouw mooiste liefdesrijmen toe
zoals boodschappers
zullen ze met hun liedjes
naar mijn venster komen
om mij over jou te vertellen

Verzamel voor mij de zoetste woorden van liefde
als de ochtenddauw
met een licht beroering liefdevol
de vele, nog slaapdronken bloemen
in de eindeloze velden wekt

En schrijf voor mij nog woorden van liefde
als de hemel aan de horizont
in zijn eeuwige omhelzing
de zee kust.

Maria Miraglia, Italië

Vertaling Germain Droogenbroodt

pasfoto Maria Miraglia
Maria Miraglia

Maria Miraglia is geboren in Italië. Studeerde Moderne talen en literatuur. Gaf les op de middelbare school. Schrijft veel poëzie en deze gedichten zijn in vele talen uitgegeven.

Gepost op

Kasida* van de dorstige | Miguel Hernández

Miguel Hernández
Schilderij van Higorca Gómez Carrasco

Kasida van de dorstige

Ik ben het zand van de woestijn:
een woestijn van dorst.
Je mond is een oase,
waaraan ik mij niet laven kan.

Mond: oase, open
voor al het zand van de woestijn.

Vochtig oord te midden
van een verzengende wereld,
die van jouw lichaam, jouw lichaam,
dat nooit ons beiden toebehoort.

Lichaam: bron, versperd
voor wie dorst en zon hebben verschroeid.

Miguel Hernández (1910 – 1942)

Miguel Hernandez
Miguel Hernandez

Vertaling: Germain Droogenbroodt
Uit: “Spinragbloemen”, 1993

*Kasida, Arabische dichtvorm. Dit is het laatste gedicht van Hernández, geschreven in de gevangenis van Ocaña, mei 1941. De dichter overleed aan een longontsteking in de gevangenis van Alicante tijdens de dictatuur van Franco.
Hernández was de zoon van een geitenhoeder en hielp zijn vader al vanaf zijn veertiende met het werk. Hij werd echter al op jonge leeftijd gegrepen door de literatuur, bracht veel tijd in de plaatselijke bibliotheek door en bestudeerde Cervantes, Lope de Vega, Calderón de la Barca en Luis de Góngora. In 1933 publiceerde hij op instigatie van een groep katholieke dichters uit zijn geboortestreek zijn eerste gedichtenbundel, Perito en lunas (Maanexpert).

Gepost op

Wenen | Hussein Habasch | Koerdistan

Hussein Habasch gedicht Wenen schilderij Rabee Kiwan
Schilderij, Rabee Kiwan, Syria 1984 Galerie Syria Art, Nice

Wenen

Hussein Habasch

Ze weende ‘s ochtends
Ze weende ‘s middags
Ze weende ‘s avonds
‘s 0chtends verloor ze een zoon
‘s Middags verloor ze er nog een
‘s Avonds verloor ze de laatste
De volgende ochtend weende men voor haar
Op de middag weende men voor diegenen
die voor haar hadden geweend
Tegen de avond werd er niet meer geweend
De hele stad was één en al bloed.

Hussein Habasch pasfoto
Hussein Habasch

Hussein Habasch

Koerdistan, 1970
ex World Poetry Yearbook 2015
Vertaling Germain Droogenbroodt- Muna Zinati

Gepost op

Wensen | Alfredo Pérez Alencart (Peru)

Bloemenzee bij het gedicht wensen van Alfredo Perez Alencart

Wensen

Vurig
zijn de wensen
als ze zeilen
naar de liefde
Maar ze bereiken niet allemaal
de kade
waar liefkozingen
op hen wachten
Iedere avond
zijn er schipbreuken
en iedere ochtend
worden ze bijeengeraapt
op het strand
de verdronken lichamen
van zoveel
wensen.

Alfredo Pérez Alencart (Peru)

Vertaling: Germain Droogenbroodt

Alfredo Pérez Alencart , pasfoto
Alfredo Pérez Alencart

Alfredo Pérez Alencart is dichter en essayist, geboren Puerto Maldonado, 1962. Sinds 1987 is hij hoogleraar arbeidsrecht aan de Universiteit van Salamanca in Spanje. Sinds 2005 is hij een lid van de Academia Castellana en Leon’s poëzie.

Gepost op

De efemere bloem van de tijd | Droogenbroodt

efemere bloem

De efemere bloem van de tijd

Diepzinnige poëzie

Avond op Graman eiland

Roerloos bij de oever
de ranke palmen
in hun kruinen
het nageslacht
de rijpe vruchten
een reusachtige spiegel gelijk
het watervlak bij avondval
weerspiegelend
het laatste licht
een verstrengeling
van hemel en aarde.

Reflectie
Maar hoe kan terugkeer naar huis
terugkeer naar huis zijn
als er niemand meer
op je wacht?

Germain Droogenbroodt

Uit: De efemere bloem van de tijd – La efímera flor del tiempo
van Germain Droogenbroodt

De efemere bloem van de tijd is op 27 oktober 2016 verschenen.
GERMAIN DROOGENBROODT, geboren te Rollegem,
West-Vlaanderen, is dichter, vertaler, uitgever en
promotor van moderne internationale poëzie. Sinds
1987 woont hij in Altea, Spanje. Hij vertaalde méér
dan dertig bundels Duitse, Engelse, Franse en Spaanse
poëzie, waaronder werk van Bertolt Brecht, Reiner
Kunze, Peter Huchel, Miguel Hernández, José Ángel
Valente, Francisco Brines en herdichtte Arabische,
Chinese, Perzische, Macedonische en Koreaanse
poëzie.

Gepost op

Die bloedige jaren | STJEPAN ŠEŠELJ

STJEPAN ŠEŠELJ

DIE BLOEDIGE JAREN

Ik zou voor jullie kunnen zingen over
verre landen, over
leuke anekdotes, over
mirakels, over
veelkleurige vogels, over de
eekhoorns die uit mijn hand kwamen eten
of over de doezelige koalabeertjes,
Ach, kon ik het maar!
Ach, als ik het maar kon!
Die bloedige jaren
laten mij niet toe
te vergeten
(Hoe kan ik ze vergeten,
hoe zou ik het kunnen!)

STJEPAN ŠEŠELJ

, Kroatië (1947-)
Vertaling: Željka Lovrenčić – Germain Droogenbroodt

Gepost op

Stoelen | Seher Çakir

STOELEN

Lang
Zat ik tussen de stoelen
Tot
Ik
Er genoeg van had

Die dag besloot ik
Een andere stoel
tussen de stoelen te schuiven

Enerzijds
Heb ik voor mij daardoor een verbinding gemaakt
En anderzijds
Heb ik eindelijk een comfortabele zitplaats.

Seher Çakir, Turkije (1971-)
Vertaling: Germain Droogenbroodt

Gepost op

Wat is het | Erich Fried Oostenrijks schrijver

Erich Fried

WAT HET IS

Het is onzin
zegt de rede
Het is wat het is
zegt de liefde
Het is ongeluk
zegt de berekening
Het is alleen maar pijn
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde
Het is de belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde.

Erich Fried (Oostenrijk, 1921-1988)

Vertaling: Germain Droogenbroodt
Uit: Het versluierde woord

De dichter

Erich Fried is geboren in Wenen 6 mei 1921 en overleden in Baden-baden 22 november 1988 was een Oostenrijks schrijver, dichter en essayist van Joodse afkomst. Het grootste deel van zijn leven woonde hij in Engeland. Hij schreef steeds in het Duits. Lees meer over deze dichter.

Erich Fried
Erich Fried