Gepost op

Fontein met acht kraantjes | Germain Droogenbroodt

Fontein met 8 kraantjes
Fontein met acht kraantjes in Ronda, Spanje

Fuente de los ocho caños

Acht monden
gestoken in een muur van oker
Gevoed als bij mirakel
door een wonderbare vloed van water
waarnaar de pelgrim
– het hoofd gebogen
devoot de handen steekt en bidt:
puur en helder water
neem van mij méér
dan deze dorst alleen.

GERMAIN DROOGENBROODT

pasfoto Germain Droogenbroodt

Uit “De efemere bloem van de tijd – La efímera flor del tiempo”, Point Editions en Boekenplan

Gepost op

Vraag | Germain Droogenbroodt

Vraag

Aarde, ben je nog méér
dan een genster van het oerlicht
een verminkte zwerfkei
verdwaald in het heelal?
het gouden kalf
heeft de engel ontvleugeld
en de heerser
–als profeet verkleed
strooit als waarheid zijn leugens uit
nauwelijks verneembaar nog
de vertrouwde vleugelslag
de dubbelslag van het hart.

GERMAIN DROOGENBROODT

uit Tegenlicht – Contraluz, Point Editions/Boekenplan

Gepost op

De boom ontstaat in de wind | José Eduardo Degrazia

foto van Germain Droogenbroodt: De boom ontstaat door de wind - kioto

De boom ontstaat in de wind

De boom is niets zonder de wind,
ik ben niet eens zeker dat hij bestaat
als de wind er de beweging niet in afdrukt.
De boom bestaat alleen op hetzelfde moment,
beeld, gedicht, foto, document,
naast zijn stam, zijn wortels, zijn adem,
onderhoudt hij zichzelf, in het sap,
het hout dat door het vuur wordt verbrand, en de wind
die aandringt om hem tijdens een stormachtige nachten te vernielen.
De boom verandert zich in de wind,
of in de blik van wie hem uitvindt.
De boom leeft als hij zich beweegt
in de wind, of in de gedachte,
zoals het gedicht als het ons ontroert

José Eduardo Degrazia,

Brazilië
Vertaling Germain Droogenbroodt

Gepost op

De Liefde voor twee bomen | Hussein Habasch

Syrie
Syrië na een bombardement in 2018

De liefde van twee bomen

Twee bomen waren waanzinnig op elkaar verliefd
De wraakzuchtige houthakker
Hakte hun stammen af
En nam ze mij naar zijn huis
Bij toeval ontmoetten de twee bomen elkaar in de haard
Ze omhelsden elkaar vreugdevol
En verbrandden samen.

HUSSEIN HABASCH

(1970) Afrin, Kurdistan
Vertaling Muna Zinati – Germain Droogenbroodt

Gepost op

Vredesspelletjes | Peter Schüt | Duitsland

Peter Schüt

VREDESSPELLETJES

De kinderen op de binnenplaats
speelden oorlog,
ze speelden hun oorlog
luid en schel.
Vanuit het venster
riep ik ze toe:
speel toch eens vrede!
Ik hoopte dat ze dan
minder lawaai zouden maken.
De kinderen beneden

op de binnenplaats waren enthousiast:
Laat ons vrede spelen!
Brulden ze
als uit één mond.
En ze overlegden
wat te doen,
gisten en maakten
alweer ruzie
en dan riep
een ukkepuk
naar mijn raam toe:
oom, hoe speelt men vrede?

PETER SCHÜTT

(Duitsland, 1939–)

Uit. „Wenn das Eis geht, Ein Lesebuch zeitgenössischer Lyrik, Deutscher Taschenbuch Verlag“
Vertaling Germain Droogenbroodt

Gepost op

Kerstnacht | Henri Van Nieuwenborgh | België

Kerstnacht

“It would be lonely this Christmas”
speelt de jukebox in een bar.
De muziek entertaint gevoelens
bij iemand die in de nacht van het jaar
bedelt om liefde, angst
om het eenzaam zijn.

Een zwarte blouse met
bh-bandjes er doorheen
verlokking in een ander bed
de strop die dicht trekt
bij iemand die in de nacht van het jaar
verschraalde liefde zoekt, angst
om het eenzaam zijn.

“Alles slaapt, eenzaam waakt”
galmt door een kerk
priesters met hondenogen, blikken
naar de glibberige weg van de hemel
een nachttrein verliest vaart en fluit
in de nacht van het jaar
onzekere liefde, angst
om het eenzaam zijn.

Turende koplampen, eindeloze baan
goedkope sigaretten, de ochtend gloort
geen onachtzaamheid, smetteloos de rit.
Straks op zoek naar cockpitliefde
in de nacht van het jaar, angst
om het eenzaam zijn.

Meer informatie

Website van de auteur

Gepost op

Of waren het er negen | Idea Vilariña | Uruguay

De kus august rodin
De kus – Auguste Rodin

Of waren het er negen

Misschien hadden we slechts zeven nachten
Ik weet het niet
ik heb ze niet geteld
Hoe had ik het ook gekund.
Misschien waren het er maar zes
of waren het er negen.
Ik weet het niet
maar ze waren zoveel waard
als de langste liefde
Misschien
waren het vier of vijf nachten zoals deze
Misschien
kan men leven
zoals een eindeloze liefdesnacht
een leven lang.

IDEA VILARIÑO,

URUGUAY (1920 –2009)
Idea Vilarino
Uit “Idea Vilariño, Poesía Completa”, Cal y Canto s.r.l., Montevideo, Uruguay
Vertaling: Germain Droogenbroodt

Gepost op

Herbst – Herfst | Rose Ausländer | Duitsland

Auch im Herbst

Herbst

Singen die Vögel
dies auserwählte Volk
Wir Maskenträger
haben verlernt
zu lauschen
dem Amselgespräch
und der innern Musik
Herbst
der freundliche Feind
Leg deinen Raum
in den Rahmen
der Zeit.

 

Herfst

Ook in de herfst
zingen de vogels
dat uitverkoren volk
Wij maskerdrager
hebben verleerd
te luisteren
naar het gesprek van de merels
en de innerlijke muziek
Herfst
de vriendelijke vijand
Leg jouw ruimte
in het raam
van de tijd.

Omdat er niets mooiers bestaat | Rose Ausländer

Gepost op

Venster III | Inès Blanca | Colombia

Antoine Bourdelle
Antoine Bourdelle, 1861 – 1929

VENSTER III

Jij, kleine troubadour
die de ochtenden opent
zeg me: als de kerselaar sterft
zal je dan bij dageraad weer vrolijk
aan mijn raam komen fluiten?
Jij, gevederde vogel
jij ziet me niet, maar ik hoor je…
Wie heeft jou de noten
en de arpeggio’s van je lied geleerd?
Voor wie is jouw nachtelijke triller bestemd?
Is het jouw gebed misschien
om afscheid van de dag te nemen
of zou je zo eenzaam zijn?
Kom, ik wil jouw nest zijn,
kom zonder angst van je tak,
vervoeg mijn eenzaamheid
bij het uitstervend vuur
van deze winternacht.

Inès Blanca

Colombia
Vertaling: Germain Droogenbroodt

Gepost op

Guido Belcanto | Henri van Nieuwenborgh | België

Guido Belcanto

 

Met witte manen

fier als een volbloedpaard

brengt hij zijn liefdesevangelie

over die zwoele zomeravond

bloemen in haar blonde haar

zij, mooier dan een moviestar.

 

Zijn songs gepassioneerd

verslaafd aan ’t vrouwenlichaam

’t verschroeiende genot van

tietjes en rossige bosschages

de zuigende kracht van vagina’s

en bloedmooie Marina’s.

 

Na die one night scharrel

de coïtus blues

liederlijke werveling

over viriele liefdes

geen zonde die hij nooit beging

zoete golf van herinneringen

in chansons aan prille meisjes

onder het zeildoek van de botsauto’s.

 

Ooit de droeve straatzanger

nu koning van het levenslied.

Kobaltkleurige nagellak in nachten

waarin hij ’t vrouwenkleed droeg

half een man en half een vrouw

alle gradaties tussen liefde en trouw.

https://www.boekenroute.nl/gasten/gtn1Boek.aspx?BoekID=60195