Liefdestijd-Tiempo de amor | Nicaraguaanse poëzie

21.50

Beschrijving

Liefdestijd

Liefdestijd. Dit is de titel van deze selectie (ontleend aan een gedicht van Claribel Alegría), die vooral uit gedichten bestaat die de liefde als thema hebben, geschreven door de belangrijkste Nicaraguaanse dichters van de vorige eeuw. Sensualiteit en erotiek, nostalgie en saudade, van vrouwelijke zelfstandigheid en van contradicties die deel uitmaken van de eigen identiteit; van vreugdevol gejuich en van wanhoop; van ironische glamour en van angst over de afwezigheid van de geliefde. In dit boek zullen de lezers een expressieve stroom van ervaringen en onthullingen over het thema van de liefde ervaren, maar bovenal zullen ze er de interessantste Nicaraguaanse dichters en een groot aantal prachtige gedichten in vinden. Sommige gedichten zijn, om op de initiële bewering van José Coronel Urtecho terug te komen, het beste exportproduct van Nicaragua. Geniet er van!

Belangrijke Nicaraguaanse dichters en geschiedenis

Indien we met enige nauwlettendheid de evolutie van de Nicaraguaanse poëzie van de laatste honderd jaar observeren, is het niet overdreven om de bewering van José Coronel Urtecho te staven die luidt “poëzie is het beste exportproduct van Nicaragua”. Niet alleen de Nicaraguaanse, maar al de Spaanstalige poëzie werd door toedoen van Rubén Darío naar de moderniteit gevoerd. Belangrijke Spaanse dichters, zoals Antonio Machado en Nobelprijslaureaat Juan Ramón Jiménez, groeiden als dichters door het modernistisch pad van de Nicaraguaanse diplomaat te volgen. Een pad van grondige vocabulaire en esthetische vernieuwing dat zich voedde met de lyrische inbreng die de Franse parnasiens en de symbolisten hadden geleverd. Het modernisme verspreidde zich snel over Spanje en Latijns-Amerika en domineerde vrijwel helemaal het begin van de twintigste eeuw.

Het tweede belangrijke punt van deze evolutie, voorafgegaan door de reactie van anti-modernistische dichters zoals Alfonso Cortes en Salomón de la Selva, is dat van de avant-garde van de jaren dertig, dat zijn basis had in de Nicaraguaanse stad Granada, met prominente figuren zoals: José Coronel Urtecho, Pablo Antonio Cuadra en Joaquín Pasos. Voorstanders van een Sandinistisch nationalisme. Niet weinigen onder hen juichten de komst van Somoza toe. Esthetisch gezien openden hun gedichten nieuwe expressiemiddelen zoals het kaligram, surrealistische formules, concrete poëzie en ook Oosterse invloeden waren hen niet vreemd. De belangrijkste vertegenwoordigers van het post-vanguardisme dat erop volgt zijn Claribel Alegría en priester-dichter Ernesto Cardenal. De eerste, beïnvloed door Juan Ramón Jiménez, schrijft een ogenschijnlijk eenvoudige en natuurlijke poëzie en is de voorloopster van de huidige vrouwelijke poëtische stroming die een uitzonderlijk grote rol zou spelen. De tweede, zonder afstand te doen van de verworvenheden van zijn voorgangers (hij is een groot kenner van de poëzie van Ezra Pound en van de Amerikaanse Beatdichters), doordrenkt zijn poëtisch oeuvre met politiek en sociaal engagement. Zijn poëzie heeft meerdere generaties dichters beïnvloed.

Een ander cruciaal moment in de moderne Nicaraguaanse poëzie is de vertegenwoordiging van een groep dichteressen die vanaf de zestiger en de zeventiger jaren diverse nieuwe elementen in hun gedichten opneemt. Niet alleen politieke, maar ook erotische en mystieke elementen die de complexe vrouwelijke identiteit tot uiting wil brengen, evenwel ondergebracht in een geheel van een sociaal bewustzijn. Dit is het geval bij Gioconda Belli. Hoe dan ook, het zou verkeerd zijn haar oeuvre te reduceren tot een soort pragmatisch feminisme. Zijzelf heeft gezegd dat haar literatuur niet vrouwelijk is, maar dat het een literatuur is waarin de vrouw de hoofdrol speelt. Niemand zal beweren dat Hemingway een mannelijke literatuur heeft geschreven. Mijn literatuur is de kijk op de wereld vanuit het perspectief van een vrouw, beweert ze. Het gaat hier inderdaad om een soort poëzie die veel breder is dan een collectieve strijd. De sociale dimensie betekent niets zonder een persoonlijke impact en dat gebeurt niet als de lichamelijke en spirituele, emotionele en intellectuele facetten niet tegelijkertijd groeien. Ana Ilce Gómez, Vidaluz Meneses, Daisy Zamora of Blanca Castellón zijn eveneens representatief voor deze beweging waarvan de invloed zich ook buiten de grenzen van Nicaragua verspreidt.

Als het grootste deel van poëzie die vóór de Sandinistische revolutie geschreven werd doordrongen is van politieke en sociale aanklacht, zo heeft daarna de ontgoocheling de jongere dichtergeneraties tot diverse esthetische, zeer verschillende houdingen bewogen die zich uiten in een innerlijke visie, contrasterend met het uiterlijk vertoon van een groot deel van de voorgaande generatie, vooral vertegenwoordigd door Ernesto Cardenal. Wanhopig en pragmatisch kiezen ze heterogene en intimistische thema’s zoals de liefde, de erotiek, de angst, de eenzaamheid, de dood en de poëzie zelf of de consumptiedrift. Ze worden getypeerd als de generatie van de rusteloosheid en tussen vele anderen blinken ondermeer de dichters Madeline Mendieta uit, de jong gestorven Francisco Ruiz Udiel, Jazmina Caballero,

Juiste context van Liefdestijd

Alejandra Sequeira en Carlos Fonseca Grigsby. Na deze korte rondleiding in de poëtische stromingen en vermelding van de bekendste Nicaraguaanse dichters van de vorige eeuw dient te worden benadrukt dat dit boek geen representatieve bloemlezing van de vernoemde tijdspanne is. Deze informatie dient om de werken die zijn ontstaan in de juiste context te plaatsen en om het belang ervan in die tijdspanne aan te tonen. Daarbij in al hun stadia de diverse thema’s te vermelden, waarin geenszins de constante thema’s noch de inzet voor de bevrijding en de liefde in hun verschillende vormen ontbreken. Evenmin de politieke en sociale wisselvalligheden tijdens die eeuw, noch de broedermoord die Nicaragua zozeer heeft gemarkeerd. Het was een tijd van protest, van nobele inzet om vooruitgang te boeken, om een heel volk te bevrijden. Het was ook een periode van haat en gewelddadige onderdrukking, maar die er nooit in geslaagd is om de kracht en de lichamelijkheid van een tijd van liefde te overschaduwen.

RAFAEL CARCELÉN

De bundel Liefdestijd is tweetalig Spaans/Nederlands

Van de volgende dichters is werk opgenomen:
Claribel Alegria (1924), Gioconda Belli (1948), Ernesto Cardenal (1925), Blanca Castellón (1958), Madeline Mendieta (1972), Carlos Fonseca Grigsby (1988)

Bestel Liefdestijd nu

Extra informatie

Gewicht500 kg
Afmetingen190 × 120 × 20 cm

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Liefdestijd-Tiempo de amor | Nicaraguaanse poëzie” te beoordelen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.